امشب شب تولدمه، تولد 18 سالگی !

چقدر آرزوی این شبو داشتم . چقدر روز شماری میکردم که یه روزی برسه و منم توی محفل بزرگترا جا بگیریم.

دوران کودکیم تو تنهایی گذشت. انقدر با بزرگترا گشتم که دیگه حرفای هم سن و سالام برام قابل درک نبود.

نمیدونم چرا همیشه دوست داشتم که تولدمو جشن بگیرم شاید به خاطر اینکه کسی منتظرم نبود!

خدا رو شکر میکنم که همیشه با من بوده ، همیشه دستمو گرفته و منو از مشکلات زندگی بیرون کشیده.

گفتم شب تولدمه .پس باید خوشحال باشم و شکر کنم به خاطر فرصتی که خدا بهم داده.فرصت زندگی.

اما امشب خیلی دلم گرفته، به خاطر تو و دل کوچیکت که مبادا از ذره ای ناراحتی زخمه برداره.

میدونم که اگه هیچ کس تولدمو تبریک نگه اما خدا تو این روز بهم نزدیک تره  و اولین کسیه که بهم تبریک میگه .

 پس ای خدا ! امسال یه کادوی خیلی خیلی بزرگ و قشنگ ازت میخوام.همیشه تو زندگی هر چی رو خواستم بهم دادی امسال ازت میخوام مریض ما رو و تمام مریضای دنیا رو شفا بدی و قلبای کوچیکی که نگرانشونن رو شاد کنی تا همه سهیم باشن توی شادی جشن من.

 

تولدم مبارک

 

 

نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم خرداد 1388ساعت 0:50 توسط دونه برف| |