کیمیا

از گل فروش، لاله رخی، لاله می خرید.

می گفت :

« بی تبسم گل، خانه بی صفاست.»

گفتم :

« صفای خانه، کفایت نمی کند،

باید صفای روح بیابی، که کیمیاست.»

خوب است، ای کسی که به گلزار زندگی

روی تو، همچو لاله، صفابخش و دلرباست؛

روح تو نیز چون رخ تو، با صفا بود

تا بنگری که خانه ی تو خانه ی خداست.

فریدون مشیری